Ik ben een laadanalfabeet. Van laden snap ik helemaal niets. Ja, ik weet hoe je moet laden, de handeling op zich. Je kunt aan een gewone slome paal gaan hangen en met een beetje geluk doet je auto er uren over om weer een stukje te kunnen rijden. Je klungelt met kabels die nat en vies worden en je interieur vervuilen. Een rare uitvinding dus, die haaks staat op alle moderne eigenschappen van een auto.

Dan heb je de snelladers. Handig dat die al een laadsnoer hebben en met een beetje geluk zit er nog een dak boven ook, zodat je droog staat als het weer eens regent (wat op jaarbasis overigens wel meevalt). Je bent er ook sneller klaar, vandaar dat ze zo heten. Lang laden of parkeren kan niet, want de techniek is slim en dom tegelijk. Slim omdat de snellader na maximaal 45 minuten elke dienst weigert, dom omdat bij halfvolle batterijen de stroom als bijna bewusteloze slakken naar binnen kruipt.

Wat ik ook niet begrijp is waarom de overheid zo'n merkwaardig beleid heeft als het om de plaatsing van snelladers gaat. De overheid wil naar elektrische mobiliteit, maar intussen loopt snellaadfirma Fastned tientallen snelladers achter op het schema omdat de regelgeving alleen maar stagnatie oplevert. En dat terwijl snelladen voor mij de meest logische manier is om van A naar B te komen. Vind ik, maar van laden weet ik niets. Ik geloof zelfs dat Shell dat ook vindt, want die plaatsen nu snelladers bij hun tankstations, ook al durven ze daar 57 eurocent voor een kiloWatt te vragen, wat toch niet echt een stimulerende prijs genoemd kan worden. Maar ja, ze verkopen liever fossiele brandstoffen.

Batterijen worden steeds beter, zeggen de mensen die het denken te weten, maar daar zet ik een vraagteken bij. Ze zijn loodzwaar en bovendien niet universeel. Ik snap niet waarom batterijen niet gewoon hetzelfde formaat hebben en eenvoudig als grote penlights in een batterijhouder kunnen worden geschoven. Zal wel weer met concurrentie hebben te maken, maar dat vind ik een dom argument. Maak batterijen van 10 kW, zodat je er vier, vijf, zes of tien in een auto schuift. Ook handig voor pechhulp, denk ik dan als laadanalfabeet.

Dat autofabrikanten geen trek hebben in elektrische mobiliteit, snap ik wel. Aan minder onderdelen verdien je tenslotte minder en dat levert sjacherijnige aandeelhouders op. Autofabrikanten steggelen zelfs over stekkers en aan een snellader hangen dan ook noodgedwongen drie soorten van die dingen. Wat natuurlijk beschamende kul is.

Waarom bedrijven allemaal laadpalen moeten plaatsen, begrijp ik dan ook echt niet. Er staan tenslotte ook geen brandstofpompen op de parkeerplaatsen van kantoren en fabrieken.

Elektrisch rijden is voor mij rijden van snellader naar snellader. Dat lijkt mij logisch. Met een 40 kWh batterij aan boord kom je heel Nederland door, ook al moet je kunnen laden in een kwartiertje of, zoals we gewend zijn, de tijd van een ouderwetse tankbeurt. Als ze over de grens hetzelfde doen, rijd je probleemloos door heel Europa. Voor mij klinkt dat allemaal heel simpel. Kan iemand mij overtuigen dat ik volstrekt ongelijk heb? Ik leer graag, maar wel met argumenten die ergens over gaan.

Wat ik wél snap is een wallbox aan je huis of in je garage waar de stroom van de zonnecellen op je dak de batterij van je auto (bij)vult. Dan ben je bewust bezig en worden de kW's veel goedkoper, misschien wel (bijna) gratis.

Een reactie plaatsen

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

Ik doe niets met cookies, maar de EU wil nu eenmaal dat ik meld dat ze zijn ingeschakeld. Klik gewoon op accepteren en kijk lekker rond.

Sluiten