0620813056 ted@autokiosk.nl
Moet je autofabrikanten steunen?

Moet je autofabrikanten steunen?

Moet je autofabrikanten steunen?

Nog afgezien van het aan banden worden gelegd, is de coronacrisis wel de grote verandering waar geen hond op had gerekend. Wat mij opvalt is dat we vooral bedrijven helpen en mensen vergeten. 

Het is inmiddels half april en de eerste barstjes komen in ons geduld. Voor een belangrijk deel is dat eigenbelang. Bedrijven scoren enorme verliezen, maar privé zit je met je koters opgescheept en moet je de docent uithangen. En bij de super sta je tijdenlang in de rij. Veel ZZP’ers hebben het extra beroerd, want beroerd hadden ze het doorgaans al. Hele grote spelers in de economische carrousel zetten subsidiespecialisten in om elke ruif waar geld valt te halen te plunderen. Dat waren ze al gewend, ze kennen de wegen. 

Ik beperk mij even tot de autofabrikanten die m.i. versneld de productie van elektrische auto’s voorrang moeten geven. Als ik alleen al de persberichten langs zie komen, twijfel ik niet eens of dat wordt gedaan. Niet dus.

Natuurlijk denken ze wel aan EV’s, maar eraan denken of ze produceren zijn twee dingen. Ik bespeur nog steeds allerhande brandstofontwikkelingen die ik liever niet meer zie. Schoner, zuiniger zijn niet langer de argumenten die er toe doen. We moeten van brandstofauto’s af en autofabrikanten traineren dat zolang ze mogelijkheden zien. Overheden moeten daarom die mogelijkheden wegnemen. Zo eenvoudig is het.

Moeten autofabrikanten worden gesteund? Ach, het is het bekende verhaal van dreigen met massa-ontslagen als er geen steun wordt verleend. En er wordt toch met miljarden gestrooid, dus steun ze dan maar. Maar wél met de restrictie dat de steun uitsluitend mag worden gebruikt voor werknemers en het opstarten van productielijnen voor EV’s.  Dus ook geen hybrides, uitsluitend EV. Autofabrikanten doen nu toch niets of hoogstens weinig. Gebruik coronasubsidies voor vooruitgang en niet om achterhaalde technieken in stand te houden. We hebben nu de kans. De volgende pandemie duurt hopelijk nog héél lang.

Coronavirus, honderd kilometer en nog wat

Coronavirus, honderd kilometer en nog wat

Coronavirus, honderd kilometer en nog wat

Iedereen heeft een mening over het coronavirus, over de honderd kilometer die we overdag per uur maximaal mogen rijden en over wat al niet. Die honderd kilometer en wat al niet verbleken bij dat vermaledijde virus.

In 2010 beukte een Tsunami het leven in Japan in diepe duigen. Het menselijke leed leek eindeloos en ik vrees dat nabestaanden nog regelmatig een akelig deja vu  beleven. 

In 2010 werd de Lexus CT 200h geïntroduceerd en de levering liep voor iedereen uit de hand. Het coronavirus is van een ander kaliber en ik verwacht nu dat elke fabrikant leveringsgedoe krijgt. Veel auto’s bestaan uit Chinese onderdelen en die zijn domweg niet geleverd. Tesla heeft problemen met batterijen en nog veel meer onderdelen. Hoe langer het virus de wereld terroriseert, hoe beroerder het wordt. Voor de auto- en andere branches tenminste, want het virus zorgt wel voor enorme economische gevolgen, er kleven ook goede kanten aan.

We leren eindelijk om thuis te werken. Dat is beter voor werkgever en werknemer, al moeten de bazen eerst nog wat wantrouwen begraven. We ervaren dat we genoeg asfalt hebben als we alleen naar het werk gaan als dat fysiek noodzakelijk is. En inderdaad, als fysieke aanwezigheid nutteloos is, lever dan minstens twee of drie dagen op de zaak in. Regel een lekker groot scherm voor je notebook en ervaar dat je méér doet dan op je werk.

Verder pruttelt het MKB natuurlijk, want als de overheid steun belooft dan moet je direct gaan kreunen om euro’s binnen te harken. Niettemin: de kosten gaan door en je krijgt alle ellende wél op je dak geschoven. De gevolgen van het coronavirus zullen hoe dan ook enorm zijn. Een latere levering van een nieuwe auto is dan het minst erge.

Honderd

Er wordt wat gekankerd op die honderd kilometer per uur die we nu nog mogen rijden. ‘Ik trek mij er niets van aan,’ brullen mensen met meer vlees dan hersens in hun hoofd. Ik gun ze één jaar ontzegging voor elke te hard gereden kilometer en hoop vooral dat er overal trajectcontrole wordt ingevoerd.

Trajectcontrole heeft ook z’n langste tijd gehad. Ik denk nu toch serieus dat er een kastje in elke auto komt te zitten waarmee alles wordt geregistreerd wat een bestuurder uitvreet. Via een speciale website en je DigiD mag je maandelijks inloggen en alle bekeuringen betalen. Ruim dertig jaar geleden beschreef ik deze variant al, maar dan moest je nog langs het postkantoor. 

De tijden veranderen en we ruiken dankzij een virus even naar wat varianten. Minder verkeer, minder kilometers, meer thuiswerken, wen er maar aan.

 

Chinese auto wordt ‘m (nog niet)

Chinese auto wordt ‘m (nog niet)

Met Chinese auto’s is waarschijnlijk weinig mis, misschien zijn ze zelfs wel heel erg goed. Al dan niet een tikkeltje aangepast aan onze westerse eisen. De Landwind tijden liggen ver achter ons. Wat ik mij alleen afvraag: willen we wel Chinese auto’s?

Van Mossel heeft de schouders gezet onder de elektrische SUV van MG, ooit oud en vertrouwd Brits, nu zo triviaal als de Chinees om de hoek. Ook met de MG EV is niets mis en er is zelfs aardig over geschreven (wat overigens weinig zegt). Wat we nodig hebben is een mindset waardoor we zonder vooroordeel tegen Chinese auto’s aan gaan kijken. De politiek doet niet mee en Trump draait aan het wiel.

Huawei weet inmiddels wat het betekent om in het verdachtenbankje gepropt te worden. Huawei spionneert, Huawei is de grote vijand, met Huawei moeten we niets te maken willen hebben. Althans, dat wordt er ingelepeld en ingewreven. En ergens doen we als westerlingen graag mee, want een beetje sensatie is het natuurlijk wel. Toch is de vraag: heeft dit invloed op ons koopgedrag?

Een smartphone kopen van Chinese makelij is geen probleem. Vooral omdat het goedkoper is, wat meestal het belangrijkste argument is. Dat was het ooit bij Landwind, dat is het nu weer met de elektrische SUV van MG. Maar wat is goedkoop als het duurkoop wordt? Een Landwind had na drie dagen de waarde van een Chinese smartphone. Hoe zag het MG vergaan? Met de brandstofmodellen kregen ze geen poot aan de grond in nota bene Engeland. Persoonlijk zou ik zo’n elektrische MG hoogstens leasen. Privé of zakelijk doet er niet toe. Laat het risico lekker bij de leasemaatschappij. Als je een voordelig tarief krijgt omdat de auto in de markt wordt gestampt, profiteer daar dan rustig van.

Al heeft Trump de Chinese boycot intussen weer wat afgezwakt, morgen kan het weer anders zijn. Dat schept weinig vertrouwen en de Chinese automarkt is m.i. dan weliswaar een enorme markt, het is vooral een binnenlands gebeuren. Wat niet wegneemt dat je er wel auto’s kunt laten bouwen. Dat doen Toyota, Volkswagen en recentelijk Tesla. Wederom veel goedkoper. Niet als de auto’s worden geëxporteerd, want de extra winst komt in de pocket van de aandeelhouders. Willen we Chinese auto’s? Uiteindelijk wel, maar voorlopig nog niet. Als er een badge op zit van een bekend merk neemt de kans toe.

 

Virtueel genieten zonder klimaatzorgen

Virtueel genieten zonder klimaatzorgen

Virtueel genieten zonder klimaatzorgen

Er zijn momenten dat je even wat brandstof door je hersens wilt spoelen. Even denken aan die mooie tijden van ooit. Toen we nog nooit hadden gehoord van klimaatellende, toen de ergste zooi inademen nog niet werd verhinderd door de Arbo. Toen er nog geen foute auto’s waren en veiligheidsgordels geen enkele rol speelden. Alhoewel… 

Het is natuurlijk verdraaid prettig dat autorijden een rondje veiliger is geworden. Wel honderd rondjes. Of we er gelukkiger van worden, is natuurlijk van een andere orde. Terugkijken en genieten van blik-over-de-datum blijft relatief veilig, vooral als het om virtuele brochures gaat. Daar hoeft geen boom meer voor gekapt te worden.

Virtueel genieten zonder klimaatzorgen

Max Verstappen wordt gezicht van Carnext

Max Verstappen wordt gezicht van Carnext

Max Verstappen wordt gezicht van CarNext

door Ted Sluymer

CarNext.com, de pan-Europese marktplaats voor kwalitatieve jong gebruikte auto’s, maakt vandaag bekend dat het met ingang van 2020 zal samenwerken met Formule 1-coureur Max Verstappen.

In de meerjarige verbintenis, werken CarNext.com en Verstappen samen in alle 23 Europese landen waarin CarNext.com actief is, zoals Groot-Brittannië, Duitsland, Italië, Portugal, Spanje, Nederland, België, Frankrijk, Polen en Turkije.

Met deze samenwerking zal de 22-jarige Verstappen CarNext.com vertegenwoordigen in haar communicatie en merkbekendheid creëren onder klanten en de auto-industrie als geheel.

Ewout van Jarwaarde, CEO CarNext.com “Onze klanten staan bij CarNext.com echt op de eerste plaats. We zetten altijd de stap extra en innoveren continue om de meest betrouwbare manier te bieden om een gebruikte auto te kopen of te financieren. We zijn hier om de dingen anders te doen en de status quo te challengen. We groeien, en het is onze missie om onze unieke propositie in Europa uit te rollen. Wij geloven in het overtreffen van de verwachtingen en zijn altijd op zoek naar partners die hetzelfde doen om ons merk te versterken. Daarom ben ik heel trots dat ik onze samenwerking met Formule 1-coureur Max Verstappen mag aankondigen. Ik weet zeker dat we samen grenzen blijven verleggen en de status quo uitdagen. Zoals Max plezier brengt in het racen, brengt CarNext.com het plezier terug bij het kopen van je volgende auto.

Max Verstappen: “Ik ben erg enthousiast over de samenwerking met CarNext.com. Zij doen echt iets anders, bieden mensen een nieuwe manier om auto’s te kopen en zijn niet bang om een nieuwe standaard te creëren. Tegenwoordig kopen we bijna alles online, dus waarom geen auto’s? CarNext.com is hier om te winnen en ik kijk uit naar wat we samen kunnen bereiken.”

MILTON KEYNES, ENGLAND – NOVEMBER 08: Max Verstappen Appearance For CarNext on November 08, 2019 in Milton Keynes, England. (Photo by Christopher Lee/Getty Images for CarNext)

Ik was even uit beeld

Ik was even uit beeld

De laatste posting was begin juni en eerlijk gezegd, dat valt mij nog mee. Ik kreeg even teveel op mijn bord om fatsoenlijk te kunnen werken. Er gebeurde genoeg in de autowereld, maar ik liet het verder links liggen. Proberen iets op papier te krijgen, iets te schrijven, lukte niet. Nee, een writersblock is iets anders. Dan wil je nog, maar ik wilde gewoon even niets, helemaal niets. En soms moet je die tijd gewoon nemen. Dat deed ik.

25 maart overleed mijn vrouw Gerda, op de dag af zestien maanden nadat mijn zoon Emile stierf, nog geen 32 jaar. Bij Gerda keerde de borstkanker terug en dan staat Magere Hein klaar om er razendsnel een eind aan te maken. Dat deed hij dus. Binnen een paar maanden was alles over en sluiten. Gerda was een prachtig mens, eentje die mij wist te temmen, buitengewoon intelligent en adrem. Samen met haar schreef ik een paar boeken we er waren plannen genoeg. En dan opeens is alles verleden tijd. Ik heb geprobeerd alles bewust te beleven, hoe triest alles ook was. We hadden nog wonderschone gesprekken en als ik thuis kwam uit het ziekenhuis schreef ik zoveel mogelijk op. Ik ben blij dat ik dat heb gedaan, want een mens is onder die omstandigheden een zeef.

Inmiddels is het half augustus en heb ik de rails weer gevonden, maar donder ik er nog met regelmaat van af. Belevenissen als dit zetten je ook aan het denken. Wat wil je nog wel, wat niet? Waar heb je zin in, wat boeit nog? Auto’s vind ik nog altijd boeiend, maar wél in het licht van de transitie en de broodnodige veranderingen. Gerda maakte zich daar ook zorgen over. Mensen willen helemaal niet veranderen, eigenlijk willen ze alleen maar meer en nóg meer. En dat trekt onze aardbol niet meer over een tijdje. Het handigste is om snel de andere kant op te kijken, de natuur gaf ons de ontkenningsfase. De natuur vertelde ons wél dat de gevolgen onvoorstelbaar kunnen worden als er niet wordt ingegrepen. Toen luisterden we even niet…

Gerda gaat er niets van meemaken. Wellicht blijft haar een hoop bespaard. Onze kleinkinderen krijgen de volle laag. Gerda was een fantastische Oma en gék op de kleinkinderen. En in dat licht baarde de toekomst haar veel zorgen.

Ik mis de vrouw die zij was. Die mij terugfloot als ik weer eens een te scherpe tekst had geschreven. Ze maakte mij milder, wat ik natuurlijk direct aan mijn leeftijd toedichtte. We wilden een remake maken van Auto’s maken de man en vrouwen geven tegengas, inmiddels ook al een boekje van vijftien jaar geleden. Het gaf ons zoveel lol. Ze stond er op dat ik beloofde lol te blijven maken als zij er niet meer zou zijn. Ik heb het haar beloofd en ik probeer het. Het is niet elke dag even eenvoudig.

Pin It on Pinterest

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

Ik doe niets met cookies, maar de EU wil nu eenmaal dat ik meld dat ze zijn ingeschakeld. Klik gewoon op accepteren en kijk lekker rond.

Sluiten