0620813056 ted@autokiosk.nl

Met Dacia had ik niets

Ooit was Dacia zo volkomen niks dat je minstens een mensenleven nodig hebt om het merk nu leuk te vinden. Maar de tijden van de oude mallen van de Roemeense Renault 12 zijn achterhaald. Onder regie van hetzelfde Renault worden nu kwalitatief behoorlijke auto’s gemaakt met één grootste gemene deler: de lage verkoopprijs. Maar nog altijd haalde ik voor het merk mijn schouders op. Met de komst van de Dacia Spring Electric is dat verleden tijd. De toekomst is aan compacte elektrische mobiliteit. En Dacia doet springlevend mee. 

OK, vergeet het Dacia-verleden, vergeet brandstofauto’s. Waarom is de Dacia Spring opeens wél leuk en interessant? Het antwoord is eenvoudig: de Dacia Spring is een compacte elektrische wagen voor een héél mooie prijs. Eerst even dat compacte. De Spring is 373 centimeter lang, een Renault Twingo 361 cm. Een Renault Zoe is 408 cm van bumper tot bumper. De breedte: Spring 177, Twingo 164, Zoe 178 cm. En wie denkt dat de Spring misschien lekker hoog is: nee. Spring, 151, Twingo 154, Zoe 156 cm. Pfff… wat een hoop getallen om aan te geven dat de Spring een compact karretje is.

Op de achtergrond hoor ik de eerste overbodige opmerkingen al: hoeveel kilometer rijdt dat ding? Waarmee wordt bedoeld: hoeveel kilometers pers je uit één batterijlading. Is dat interessant? Nee. De Spring is gemaakt voor korte ritten, al brengt het ding je natuurlijk ook naar alle uithoeken van Europa als je dat per sé met een auto wilt doen. Volgende vraag: en hoe snel kan die Dacia laden? Antwoord: het ding laadt met een sukkelgangetje, hoezo?

Mensen hebben zichzelf ingebeeld dat een laadpauze per definitie te lang duurt. Autojournalisten doen daar een flink schepje bovenop en dus werkt het langeladensyndroom prima. Als je dan leest dat je de Spring pas na een uur van de snellader kunt koppelen met 80 procent lading, mwah, dan duurt het inderdaad wat langer dan een bandenwissel in de Formule 1. Vraag is: is dat erg? Ik denk het niet, al kan het lastig zijn als je meer dan 200 kilometer op een zomerse dag wilt rijden en alleen wilt snelladen. Arriveer je op één lading op je plek en er is een gewone laadpaal in de buurt dan heb je 4-6 uur laadtijd nodig. Intussen kun je shoppen of je vervelen tijdens je familiebezoek. Kortom: met de laadtijd valt te leven.

De introductieprijs van 17.890 euro is prachtig. Natuurlijk, de Spring was voordeliger geweest als ze er een brandstofmotor in hadden geschroefd. Elektrisch rijden is nu eenmaal duurder. Moet je zo’n ding nu kopen of private leasen? Dat laatste is een risico. Private Lease is een valkuil. Looptijd, meerkilometers en dergelijke zijn niet eens het belangrijkste punt. Zelfs de boete als je de auto voortijdig inlevert, valt te berekenen. Wat niet berekend kan worden, is het bedrag dat je mag betalen als je de auto bij einde contract in moet leveren. Aan elk krasje, deukje, barstje en ga maar door, hangt een stevig prijskaartje en het loopt in no time op tot honderden en vaak duizenden euro’s. En dan opeens is het oorspronkelijke lage maandbedrag omgerekend een forse aanslag op je portemonnee. Private Lease is een Knudde Lease.

Is de Spring de ideale compacte elektrische auto? Zolang we denken in bezit in plaats van gebruik zeker wel. Maar geloof me: de Spring kan fungeren als ideale deelauto. Mooi klein, vier zitplaatsen en gebruik ‘m als je iets moet doen waar een auto aan te pas komt. In steden moet je auto’s delen. Een complete mindset is nodig en allerminst eenvoudig, want we zijn nogal rigide als het om doen en denken gaat. De toekomst van de Dacia Spring zie ik dus vooralsnog deels als bezit, deels als deelauto. Voor nu grotendeels bezit, voor straks grotendeels als deelauto. En voor de goede orde: Dacia brandstofauto’s vind ik nog steeds niks.

Pin It on Pinterest

Share This

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

Ik doe niets met cookies, maar de EU wil nu eenmaal dat ik meld dat ze zijn ingeschakeld. Klik gewoon op accepteren en kijk lekker rond.

Sluiten